کد خبر : 4085
تاریخ انتشار : سه شنبه ۹ خرداد ۱۳۹۶ - ۷:۳۵
چاپ خبر دیدگاه‌ها برای کمبود خواب باعث تجزیه آهسته و پیوسته مغز می‌شود بسته هستند
19 views بازدید

کمبود خواب باعث تجزیه آهسته و پیوسته مغز می‌شود

پایگاه خبری مدیریت شهری کرج – مجله شهروندی: تاثیر مخرب کمبود خواب بیش از آن چیزی است که فکر می‌کنید. به گفته دانش پژوهان داشتن خواب کم باعث وارد آمدن آسیب‌هایی برگشت نا‌پذیر به مغز می‌شود. عوارض کم خوابی در عده ای مواقع مرگبار هستند. تنها دلیل خوابیدن در طول شب، پس گرفتن انرژی از دست رفته بدن حین انجام امور هر روزه نیست. حین […]

پایگاه خبری مدیریت شهری کرج – مجله شهروندی: تاثیر مخرب کمبود خواب بیش از آن چیزی است که فکر می‌کنید. به گفته دانش پژوهان داشتن خواب کم باعث وارد آمدن آسیب‌هایی برگشت نا‌پذیر به مغز می‌شود. عوارض کم خوابی در عده ای مواقع مرگبار هستند.

تنها دلیل خوابیدن در طول شب، پس گرفتن انرژی از دست رفته بدن حین انجام امور هر روزه نیست. حین خواب، مغز تغییر موقعیت داده و تلاش می‌کند تا مواد سمی ساخته شده از فعالیت‌های عصبی در طول روز را از بین ببرد. کمبود خواب نه تنها باعث متوقف شدن این فعالیت  نمی‌شود، حتی به طرز عجیبی با گسترش این دسته از فعالیت‌‌های پاک‌سازی، باعث وارد آمدن خسارت‌هایی جبران‌ناپذیر به مغز می‌شود.

دانش پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که کمبود خواب پیوسته باعث می‌شود تا مغز بخش زیادی از نورون‌ها و اتصالات سینپپسی را از بین ببرد. این از نمونه تخریب‌های یک طرفه شمرده می‌شود که حتی با جبران کمبود خواب در لحظه‌های بعدی نیز جبران نمی‌شود.

کمبود خواب و گسترش سلول‌خواری

یک تیم بررسی عصب شناسی از دانشگاه پلی تکنیک مارکه ایتالیا، طی یک تحقیق تلاش کردند تا به تاثیرات کمبود خواب پیوسته و داشتن عادات خواب بد بر روی مغز پستانداران پی ببرند. آن‌ها در کمال تعجب، مشابهت باورنکردنی و غریبی بین موش‌های کم خواب و موش‌های حاوی خواب کافی پیدا کردند. مثل دیگر سلول‌های واقع در جای جای بدن انسان، نورون یا همان رشته‌های مغزی به روش پیوسته و به وسیله دو دسته از یاخته‌های گلیایى (Glial Cell) در حال نوسازی هستند. این‌ها با اسم سلول‌هایی پشتیبان مشهور و معمولا با عنوان «چسب ابزار عصبی» شناخته می‌شوند.

سلول‌های میکروگلیایی وظیفه دارند تا سلول‌های قدیمی و فرسوده را از روش فرآیندی با اسم سلول‌خواری (Phagocytosis) از بین ببرند. این واژه در زبان یونانی به معنی بلعیدن است. این روند حین خوابیدن در مغز ما اتفاق می‌افتد تا به این وسیله فشارهای عصبی در طول روز از بین بروند. اکنون دانش پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که کمبود خواب نیز باعث رخ دادن چنین فرآیندی در مغز انسان می‌شود، با این اختلاف که به دلیل افراطی بودن آن، خسارت‌های جبران ناپذیری به مغز وارد می‌شود. با از بین رفتن تعداد فراوانی از اتصالات سینپسی، آسیب برگشت‌ناپذیری به ابزار عصبی و در کل مغز انسان وارد می‌شود.

می‌توان با یک مثال این خرابی را توصیف کرد. خوابیدن کافی در طول شب مثل بیرون قرار دادن زباله‌ها در بیرون از خانه در انتهای هر روز است. وقتی به روش پیوسته و همیشگی کمبود خواب دارید، انگار یک فرد سارق وارد منزل شما و نه تنها زباله‌ها، حتی تلویزیون،یخچال و رایانه و تمامی وسایل شما را نیز با خود می‌برد. به گفته مسئول ارشد این تیم بررسی، آن‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که با کمبود خواب ، بخش‌هایی از سینپس به وسیله آستروسیت (سلول‌های گلیایی بزرگ) بلعیده می‌شوند. آن‌ها برای انجام بررسی ها خود، چهار دسته از موش‌ها را مورد تست قرار دادند:

دسته‌ای از آن‌ها خواب کافی داشته و در طول شب بین ۶ تا ۸ ساعت را در حال خواب می‌گذراندند.
دسته دوم موش‌ها به روش دوره‌ای و به وسیله دانش پژوهان، حین خواب شب بیدار می‌شدند.
دسته سوم آن‌ها در عده ای ایام به طرز کامل از خواب شب محروم می‌شدند.
دسته چهارم موش‌ها برای پنج روز کامل بیدار بوده و چشم روی هم نمی‌گذاشتند.
وقتی دانش پژوهان تاثیر کمبود خواب بر روی مغز آن‌ها را به وسیله مقایسه میزان فعالیت آستروسیت‌ها ارزیابی کردند، آستروسیت‌ها را در ۵٫۷ درصد سینپس‌های موش‌های حاوی خواب کافی و در ۷٫۳ درصد سینپس‌های موش‌های بیدار شده حین خواب شب مشاهده کردند.

در دسته سوم و چهارم مسئله کمی دارای اختلاف بود. دانش پژوهان به این نتیجه رسیدند که در مغز موش‌های بیدار مانده به روش پیوسته، فعالیت آستروسیت‌ها به اندازه‌ای گسترش یافته که حتی آن‌ها بخش‌های زیادی از سینپس‌ها را بلیعده‌اند. در دسته سوم موش‌ها، آستروسیت‌ها در ۸٫۴ درصد سینپس‌ها و در دسته چهارم آستروسیت‌ها در ۱۳٫۵ درصد سینپس‌ها وجود داشتند. به گفته مسئول ارشد تیم بررسی، در موش‌هایی که به طرز کامل از خواب محروم شده بودند (دسته سوم و چهارم)، بزرگترین و مهمترین سینپس‌ها خورده شده‌اند. در حقیقت این دزد بعد از آمدن به خانه، ارزشمندترین وسایل شما را با خود برده است.

دانش پژوهان با چک کردن فعالیت سلول‌های میکروگلیایی در مغز هر چهار دسته از موش‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که فعالیت در مغز موش‌های بیدار مانده برای پنج روز، به میزان بسیار بسیار فراوانی گسترش یافته است. نکته نگران‌کننده دقیقا همینجاست. فعالیت افسارگسیخته سلول های میکروگلیایی رابطه مستقیمی با بیماری‌های مغزی از قبیل آلزایمر دارد. با استناد به گفته آن‌ها، بیگانه‌خواری سلول‌های میکروگلیایی در مغز نمونه‌های بطور کلی بی‌خواب رخ داده است، پس این سخت در افرادی که حاوی مشکلات خواب بوده و با اسم نمونه نیمه‌های شب‌ از خواب بیدار می‌شوند رخ نخواهد داد.
 

لینک منبع

به این پست امتیاز دهید.
علاقه۰عدم علاقه۰
منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0

تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات